Uzaklarda, yuksek daglarda esinlenecek cok sey bulabilirdi insan. Özellikle kar sessizligi... Kar tanelerinin yuzde 90'i havaymis, yani hava kesecikleri var, o yuzden cok iyi bir yalitim sagliyormus. Dolayisiyla kardan evlerin ici cok soguk olmuyor ve sesi de iyi tutuyor. Ama esin ve hikayeden cok kafa dinleme ve kas agrisi ile dönüp de gelebilir insan. Tipki benim yaptigim gibi. Kayak, acik hava, bol spor, arkadaslar, sohbet, yemek ve de hayvan dostlariyla...
Bu haftasonu Panço'nun uzak bir akrabasi, küçük küçük yegeni Monster ile tanistim. Isminin aksine canavarlikla hiçbir alakasi olmayan, insan dostu, elektrik iletimcisi, kucuk bir dost, bir kuzu...
Hikayaler de böylece geri kaldi. Baska bir zamana artik.