Bunun nedenleri hep kafami kurcalamistir. Bir çok insan (ve hatta bence herkes diyebiliriz) zaman zaman, ozellikle çocukluktan ergenlige geçiste intihari muhakkak ki o veya bu nedenden ötürü düsünmüslerdir. Bizi intihara sürükleyen bir çok etken olmasina ragmen, bizi ölmekten koruyan da bir sürü faktör vardir. Ailemize, sosyal toplumumuza olan baglar ve sorumluluklar vs. gibi. Bunlardan kopuk kendi basina yasayan insanlar neden intihar etmez? Çünkü hayatta kalmak her türlü hayvan icin temel bir içgüdüdür, tipki yemek yemek ve üremek gibi.
Söyle birsey okudum:
"If humanity is defined in terms of how well we can overcome our animal instincts, then in this regard those who commit suicide are more human than those who would or could not. For it is they who have managed to over come the strongest of all instincts."
"Insan olmak" deyimine degisik ve ilginç bir bakis açisi. Ancak bu söze tam anlamiyla katildigimi soyleyemeyecegim, çünkü intihar çogunlukla depresyonun bir sonucuysa ve seçilmis bir yol olmayip tamamiyle tedavi gerektiren beyin kimyasina ait bir durumsa o zaman bu bir hastaliktir. Ancak intihar akil yoluyla seçilmisse, kendini yemek yemek ve üremekten mahrum birakan bir takim insanlarin olacagi gibi, hayvansal içgüdüleri yenmek adina kendini öldürenler neden olmasin. Tabii bu da çaglar boyu bir takim intihar kültlerinin ortaya cikmasina neden olmustur herhalde. Ama ben bunlari bir türlü anlayamayacagim. Kedi ve köpek dostlarimiza bakip onlarin varligina sükredip, onlar gibi olamayan yönlerimi gelistirmeye çalisacagim.